Ξεκινώντας, να πούμε πως όλα τα παιδιά χρειάζονται όρια και προσδοκίες. Μπορείτε να πάρετε όσες διαγνώσεις θέλετε και όλες τις επιλογές θεραπειών που θέλετε, αλλά εάν το παιδί σας δεν έχει όρια ή κανόνες να ακολουθήσει, θα συνεχίσει την ίδια συμπεριφορά.

Ακόμη και με όρια και κανόνες, πολλά παιδιά συνεχίζουν. Αυτή είναι ούτως η άλλως η φύση των παιδιών και των ανθρώπων γενικά! Μην το χρησιμοποιείτε αυτό ως δικαιολογία για τη συμπεριφορά του παιδιού σας, ΔΕΝ είναι η πρόθεσή μου. Αντίθετα, θέλω να σας εμψυχώσει. Για να σας ενθαρρύνω να κάνετε ό, τι μπορείτε για τα παιδιά σας, ώστε να τους παρέχετε μία χαρούμενη, υγιή και συγκροτημένη παιδική ηλικία.

Υπάρχουν πολλά παιδιά που είναι απλώς επιθετικά! Μπορείτε να ακολουθήσετε αυτές τις ιδέες-προτάσεις και ακόμη να έχετε επιθετικά ή ανυπάκουα παιδιά. Τότε, η οικογένειά σας πραγματικά χρειάζεται να καθίσει και να συζητήσει ειλικρινά. Εκθέστε τις προσδοκίες σας και επιμείνετε στην πειθαρχία όταν διαψεύδονται οι προσδοκίες σας. Ακόμη και με όλη την πειθαρχία του κόσμου, το παιδί σας μπορεί ακόμη να είναι επιθετικό. Εάν αισθάνεστε ότι έχετε δοκιμάσει τα πάντα, θα ήταν καλό να συμβουλευτείτε τον οικογενειακό σας γιατρό ή έναν ειδικό θεραπευτή-ψυχολόγο (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συμβουλευτική γονέων, εδώ).

Επίσης, μην προσπαθείτε να βρείτε μία διάγνωση-ταμπέλα για να χαρακτηρίσετε το παιδί σας! Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το να θέτουμε χαρακτηρισμούς και να ταιριάζουμε τους ανθρώπους με διαγνώσεις, είναι σύνηθες. Όλοι έχουμε τις ιδιοτροπίες και τις διαφορές μας. Αυτό δε σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά, με εμάς ή με τα παιδιά μας. Αυτό απλώς σημαίνει ότι χρειάζεται να γνωρίζουμε τι τα επηρεάζει και πώς μπορούμε να τους προσφέρουμε ένα περιβάλλον κι έναν τρόπο ζωής που θα τα ωθήσει στη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία.

Όλοι έχουμε τη δυσκολία μας στην επεξεργασία προβλημάτων και ζητημάτων. Κάτι τέτοιο ΔΕΝ σημαίνει ότι έχουμε ανάγκη από κάποια διάγνωση για να λειτουργήσουμε . 

ΕΑΝ στ’ αλήθεια αισθάνεστε ότι το παιδί σας έχει διαταραχή στο αιθουσαίο, βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού ή ΔΕΠ-Υ, τότε χρειάζεται να το συζητήσετε αυτό, καταρχήν με τον παιδίατρό σας. Υπάρχουν πολλά παιδιά που πραγματικά υποφέρουν από τέτοια σύνδρομα και διαταραχές και χρειάζονται μία διάγνωση για να έχουν πρόσβαση στην περίθαλψη και τις θεραπείες που χρειάζονται, για να έχουν μία καλύτερη ζωή.

Τι είναι το αιθουσαίο σύστημα; 

Η λέξη αιθουσαίο τείνει να μπερδεύει κάποιους. Εάν δεν έχετε ποτέ πριν ακούσει τη λέξη, πιθανά θα αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι και πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά!

Υπάρχουν 5 βασικές αισθήσεις για τις οποίες συνήθως μαθαίνουμε:

  • Όραση –> Μάτια
  • Ακοή –> Ήχος
  • Αφή –> Άγγιγμα
  • Γεύση
  • Όσφρηση

Οι άνθρωποι συχνά αστειεύονται για κάποιους, ότι έχουν την έκτη αίσθηση, αλλά στην πραγματικότητα, ΟΛΟΙ μας έχουμε μία έκτη αίσθηση. Ονομάζεται Αιθουσαίο Σύστημα και ξεκινάει από το μέσο και εσωτερικό μέρος του αυτιού.

 Το αιθουσαίο σύστημα αντιστοιχεί στην αίσθηση της ισορροπίας και της κίνησης.

ανατομία αυτιού, αιθουσαίο σύστημα

Όπως μπορείτε να δείτε παραπάνω, το αιθουσαίο περιλαμβάνει και το μέσο και το εσωτερικό μέρος του αυτιού. Ορίστε ορισμένα στοιχεία για το αιθουσαίο σύστημα:

  • Είναι το πρώτο σύστημα που αναπτύσσεται στη μήτρα.
  • Είναι το πρώτο σύστημα που μπορεί να ανταποκριθεί σε αισθητηριακά ερεθίσματα.
  • Είναι η πιο προστατευμένη περιοχή του εγκεφάλου.
  • Σχετίζεται στενά με τη βαρύτητα, την ασφάλεια, την επιβίωση, τη διέγερση και την προσοχή.

Πως επηρεάζει το αιθουσαίο σύστημα τη συμπεριφορά του παιδιού;

Πληροφορίες από τα μάτια, τα αυτιά και το αιθουσαίο σύστημα (ισορροπία και κίνηση) συνδυάζονται, για να υπάρχει αντίληψη του εαυτού σας σε σχέση με το χώρο. Επομένως,

  • τα μάτια –> σας λένε πού βρίσκεται μέσα στο δωμάτιο,
  • τα αυτιά –>σας λένε τι συμβαίνει μέσα στο δωμάτιο,
  • το αιθουσαίο σύστημα –> αναγνωρίζει εάν το σώμα σας στέκεται όρθιο, εάν κινείται, εάν ισορροπεί, κλπ

Όλες αυτές οι πληροφορίες αργότερα φιλτράρονται από τον εγκέφαλό σας και ύστερα ο εγκέφαλος δίνει μια απάντηση! Αυτό επηρεάζει το επίπεδο διέγερσης αλλά και τις κινητικές και λεκτικές ανταποκρίσεις σας.

Όταν κάποιος έχει ένα «κανονικό» ή καλά αναπτυγμένο αιθουσαίο σύστημα, όλες αυτές οι πληροφορίες κατηγοριοποιούνται σωστά και δίνεται η κατάλληλη απόκριση. Λέγεται, ακόμη, ότι οι μεγάλοι αθλητές ή οι άνθρωποι που κινούνται συνεχώς και θέτουν το σώμα και τις αισθήσεις τους σε νέες εμπειρίες, έχουν τα καλύτερα αναπτυγμένα αιθουσαία συστήματα.

Και εδώ είναι το πρόβλημα… τα παιδιά δεν κινούνται ούτε βιώνουν εμπειρίες όπως παλιότερα! Πολλές εμπειρίες που βοηθούσαν τα παιδιά να χτίσουν δυνατό αιθουσαίο σύστημα, δεν υπάρχουν πια. Εάν το παιδί σας πηγαίνει σχολείο, το διάλειμμα και ο ελεύθερος χρόνος τους για να κινηθούν και να εξερευνήσουν, έχει μειωθεί στο ελάχιστο. Ύστερα, επιστρέφουν σπίτι και πηγαίνουν κατευθείαν στη τηλεόραση, στα τάμπλετ κλπ. ή διαβάζουν τα μαθήματά τους για την επόμενη ημέρα. Δεν είναι έξω και δεν κινούνται, όπως έκαναν τα παιδιά παλιά.

Μερικά πράγματα που είναι σημαντικά στην ανάπτυξη ενός δυνατού αιθουσαίου συστήματος:

  • Tο ρολλάρισμα
  • Το μπουσούλημα
  • Η ώρα που κάθονται στην κοιλιά ή στο στομάχι
  • Το σκαρφάλωμα
  • Το χοροπήδημα
  • Το κούνημα (όρθια, ανάποδα, απ’ τη μια πλευρά στην άλλη, γύρω απ’ τον εαυτό τους)

Το πιο σημαντικό είναι να κινούνται και να βάζουν το σώμα τους, κυρίως το κεφάλι τους, σε όσο το δυνατόν περισσότερες θέσεις ή κινήσεις γίνεται. Το αιθουσαίο σύστημα σχετίζεται στενά με τη βαρύτητα, την ασφάλεια, την επιβίωση, τη διέγερση και την προσοχή.

Όταν το παιδί σας δεν έχει αναπτυγμένο αιθουσαίο σύστημα, ο εγκέφαλός του δεν παίρνει σωστές πληροφορίες από τα μάτια, τα αυτιά, την αίσθηση της βαρύτητας και κίνησης στο σώμα του, κ.ά. αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε ανασφάλεια. Στη συνέχεια, το επίπεδο διέγερσής τους, η προσοχή τους και το αίσθημα επιβίωσής τους, ενεργοποιούνται. Αυτή είναι η αντίδραση του σώματός τους, όταν δεν αισθάνονται ασφάλεια. Και εάν το αιθουσαίο σύστημα τους λέει ότι μία κατάσταση δεν είναι ασφαλής, θα αντιδράσουν σε αυτό με φυγή ή με πάλη.

Κάθε παιδί έχει διαφορετικό όριο στο τι μπορεί να διαχειριστεί το αιθουσαίο σύστημά του. Μερικοί μπορεί να έχουν χαμηλό όριο, που σημαίνει ότι η παραμικρή κίνηση ή κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει το αιθουσαίο σύστημά τους σε αντιδράσεις πάλης ή φυγής. Άλλοι, έχουν υψηλό όριο, που σημαίνει ότι χρειάζεται να παίρνει πολλές και διαφορετικές πληροφορίες ο εγκέφαλος για να τις αναγνωρίσει το αιθουσαίο. Ορίστε μερικά πρακτικά παραδείγματα:

  • Αδιαθεσία από την κίνηση (αυτοί που έχουν αδιαθεσία κίνησης ενάντια σε αυτούς που δεν έχουν).
  • Στριφογύρισμα (η πιο ήπια κίνηση στριφογυρίσματος μπορεί να κάνει ένα παιδί να νιώθει αδιάθετο ή να έχει τάση για εμετό, ενώ ένα άλλο παιδί μπορεί να στριφογυρίζει για ώρες και να μην επηρεάζεται).
  • Κλειστοφοβία (κάποιος μπορεί να αισθάνεται ότι ο χώρος πέφτει πάνω του, όταν υπάρχει πολύς κόσμος γύρω, αισθάνεται ανήσυχος και ανασφαλής σε μικρά ή μεγάλα δωμάτια. Άλλοι δεν επηρεάζονται και απολαμβάνουν να είναι σε δωμάτια με πολύ κόσμο και να περνούν καλά).

Ειλικρινά, θα μπορούσα να συνεχίσω να μιλάω για το αιθουσαίο σύστημα για ώρες. Είναι πραγματικά εκπληκτικό για μένα να μαθαίνω γι’ αυτό. Και όπως πάντα, προς αποποίηση της ευθύνης μου, αυτές οι πληροφορίες δεν αντικαθιστούν τις ιατρικές συμβουλές του παιδίατρου-αναπτυξιολόγου σας.

Εάν αισθάνεστε ότι το παιδί σας έχει αισθητηριακή δυσλειτουργία ή πρόβλημα, που επηρεάζει ευθέως την ποιότητα ζωής του, τότε χρειάζεται να μιλήσετε άμεσα σε  παιδίατρο-αναπτυξιολόγο ή/και εργοθεραπευτή και να πάρετε συμβουλές.  

Καλό θα ήταν να κάνετε αξιολόγηση από Εργοθεραπευτή με εξειδίκευση στην Αισθητηριακή Αντίληψη και την Αισθητηριακή Ολοκλήρωση.

Επίσης, θα ήθελα να σας προειδοποιήσω ότι, εάν το παιδί σας έχει σοβαρές αντιδράσεις σε κάποια συγκεκριμένη κίνηση (όπως το στριφογύρισμα ή το να κινείται πέρα δώθε) σταματήστε την κίνηση αυτή άμεσα. Πολλά παιδιά που έχουν υποανάπτυκτο αιθουσαίο σύστημα μπορεί να αισθανθούν αδιάθετα, να κάνουν εμετό, να έχουν τάσεις λιποθυμίας κ.ά.

Ακόμη, εάν το παιδί σας έχει ιστορικό κρίσεων, παρακαλώ και πάλι να μιλήσετε στον Ιατρό σας, πριν κάνετε την οποιαδήποτε νέα δραστηριότητα με το παιδί σας. Ορισμένες κινήσεις μπορούν να προκαλούν κρίσεις, ανάλογα το παιδί, οπότε επισείστε  την προσοχή σας σε αυτό.

πηγή
Επιμέλεια κειμένου: Psychomotor Team

Οι πληροφορίες του άρθρου δεν έχουν σκοπό να αντικαταστήσουν τις συμβουλές του γιατρού ή/και του Εργοθεραπευτή.

 

> Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εργοθεραπεία και την αισθητηριακή ολοκλήρωση, δείτε τη σχετική ενότητα.
> Καλέστε τώρα για ραντεβού και αξιολόγηση.

>>> Στο Εργαστήρι Ψυχοκινητικής, στα Βριλήσσια, πραγματοποιείται πλήρης αξιολόγηση των κινητικών δυσκολιών του κάθε παιδιού και κατόπιν δομείται κατάλληλο πρόγραμμα παρέμβασης εργοθεραπείας βασισμένο στη θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης.

>>> Περιοχές εξυπηρέτησης: Αγία Παρασκευή, Βριλήσσια, Γέρακας, Γλυκά Νερά, Μαρούσι, Μελίσσια, Παλλήνη, Πεντέλη, Χαλάνδρι.

 

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Share